Psychoterapia dla dzieci – sięgnij po profesjonalną pomoc
Problemy emocjonalne oraz zachowania problematyczne w okresie dziecięcym mogą prowadzić do trwałych trudności, wpływając negatywnie na szeroko rozumiany dobrostan dziecka, jego funkcjonowanie w rodzinie i grupie rówieśniczej. Psychoterapia dla dzieci małych najczęściej przypomina zabawę. W ten sposób psychologowie starają się stworzyć małym pacjentom bezpieczne i wygodne środowisko, w którym w naturalny, swobodny sposób będą mogli wyrażać swoje emocje. Istnieją różne sytuacje, w których warto skorzystać z psychoterapii dziecięcej. Czytaj dalej!
- Psychoterapia dla dzieci – na czym polega psychoterapia dzieci? Co warto o niej wiedzieć?
- Kiedy skorzystać z pomocy psychologa dziecięcego? Jakie zaburzenia zachowania powinny nas niepokoić?
Psychoterapia może być stosowana u dzieci w różnym wieku, zaczynając nawet od wczesnych lat przedszkolnych.
Psychoterapia dla dzieci – na czym polega psychoterapia dzieci? Co warto o niej wiedzieć?
Psychoterapia dla dzieci jest specjalistycznym wsparciem psychologicznym nakierowanym na najmłodszych pacjentów. Główny cel to pomoc psychologiczna, która dla dzieci jest sposobem na poradzenie sobie z problemami społecznymi, emocjonalnymi czy behawioralnymi. Zależnie od konkretnych problemów oraz wieku dziecka, psychoterapeuta zazwyczaj pracuje w nurcie poznawczo-behawioralnym albo psychodynamicznym. Na etapie wstępnej diagnostyki psycholog dziecięcy decyduje, która z metod terapeutycznych albo kombinacji metod będzie optymalnie dopasowana do rodzaju problemów oraz celów całej terapii. Terapia dla dzieci może przybrać różne formy właściwe dla rozwoju dziecka, jego indywidualnych potrzeb i wieku. Dla dzieci w wieku przedszkolnym (3–5 lat) najefektywniejszą formę wsparcia stanowi zazwyczaj terapia psychodynamiczna poprzez zabawę, która daje dzieciom możliwość wyrażenia emocji i uczuć, w najbardziej naturalny dla nich sposób, czyli poprzez zabawę. U dzieci w wieku szkolnym (6–12 lat) popularnymi metodami terapeutycznymi są terapia poznawczo-behawioralna (CBT), terapia poprzez zabawę i terapia artystyczna.
Dzieci poprzez rysowanie, gry, śpiew, zabawę pokazują swój świat uczuć, myśli. Oprócz rysowania i zabawy psychoterapeuci dziecięcy stosują różne formy komunikacji, np. opowiadanie historii (np. z wykorzystywaniem lalek, by ułatwić dziecku możliwość wyrażenia siebie i zwiększyć jego zaangażowanie w terapię). Proponują również różne ćwiczenia uczące dzieci jak wyrażać emocje, rozumieć swoje myśli oraz radzić sobie z trudnościami. Psychoterapeuta dziecięcy w ten sposób może odkrywać, jaki jest prawdziwy powód lęku lub smutku. Chociaż sama terapia wygląda jak zabawa, używane w jej trakcie techniki uczą dziecko kluczowych umiejętności – radzenia sobie z frustracją i ze stresem.
Kiedy skorzystać z pomocy psychologa dziecięcego? Jakie zaburzenia zachowania powinny nas niepokoić?
Psychoterapia indywidualna jest cyklem spotkań. Sesja trwa 50 minut. Terapia dzieci może być długoterminowa lub krótkoterminowa, zależnie od indywidualnych potrzeb. Pychoterapeutyczna pomoc dla młodszych dzieci jest potrzebna, gdy:
- są smutne (nieadekwatnie do danej sytuacji) – płaczą, są zaniepokojone, zamartwiają się czymś, zaczynają unikać określonych ludzi, miejsc;
- kiedy dzieci mają nietypowe zachowania (są drażliwe, agresywne, straciły zainteresowanie rzeczami do tej pory sprawiającymi im przyjemność, wycofują się, unikają kontaktów z innymi dziećmi, z bliskimi osobami, wydają się przestraszone, zmartwione);
- doświadczyły traumy (rozwód, utrata bliskiej osoby, zaniedbania, molestowanie, wypadek);
- mają trudności w szkole, problemy z nauką (nie potrafią się skoncentrować, nie chcą chodzić do szkoły);
- kiedy wycofują się z relacji społecznych, unikaą interakcji z innymi, mają problemy z relacjami, mają lęki społeczne, są odrzucane przez rówieśników;
W przypadku starszych dzieci powinny nas dodatkowo zaniepokoić:
- myśli samobójcze;
- zaburzenia odżywiania;
- odmowa chodzenia do szkoły;
- konflikty z nauczycielami lub rówieśnikami;
- stosowanie używek;
- wycofanie.
Materiał zewnętrzny